Afvalbeleid verpakkingen onder Van Geel mislukt

9 oktober 2006 Recycling Netwerk Link naar dit artikel

Het derde verpakkingenconvenant is volledig mislukt. In 2002 sprak staatssecretaris Van Geel met het bedrijfsleven af dat de hoeveelheid verpakkingen zou worden beperkt en aanzienlijk meer verpakkingsafval zou worden hergebruikt. Die afspraken zijn niet nagekomen, blijkt uit in het Jaarverslag 2005 van de Commissie Verpakkingen. De hoeveelheid verpakkingen die op de markt wordt gebracht blijkt veel te hard gegroeid, een groei die zelfs nog sterker was dan de economische groei. En ook de afgesproken 70% hergebruik is bij lange na niet gehaald: de teller staat nog op ongeveer hetzelfde niveau als bij het aantreden van Van Geel.

De Commissie Verpakkingen is door overheid en bedrijfsleven ingesteld om jaarlijks de resultaten van het afvalbeleid voor verpakkingen te evalueren en verslag te doen van haar bevindingen. Het Jaarverslag 2005 gaat over het laatste jaar waarin een convenant voor verpakkingen van kracht was.
De formulering in het voorwoord klinkt nog vriendelijk: ‘De hergebruikdoelstellingen van het laatste verpakkingconvenant werden ten dele bereikt’. De conclusies met betrekking tot de convenantdoelstellingen laten echter aan duidelijkheid niets te wensen over: in cadans wordt doelstelling na doelstelling afgehamerd als ‘niet gehaald’, ‘niet gerealiseerd’ en ‘niet bereikt’. Slecht af en toe blijkt dat de Commissie het niet kan beoordelen en maar één ondergeschikte doelstelling is wel gehaald (metalen verpakkingen).

Vanaf 1998 is er nauwelijks of geen vooruitgang meer geboekt. Daarvóór functioneerde de dreiging van regelgeving nog als stok achter de deur. Sinds die dreiging is weggevallen is er ‘geen significante daling of stijging van de hoeveelheid verwijderd verpakkingsafval’. Wat betreft het onvoldoende hergebruik van glas, papier/karton en kunststoffen constateert de commissie dat er ‘meer ingrijpende aanpassingen in de huidige inzamelstructuur’ nodig zijn, die ‘echter met een convenantenaanpak moeilijk afdwingbaar zijn’. Opmerkelijk genoeg drukt de Commissie Verpakkingen in haar persbericht het falen van het laatste verpakkingenconvenant naar de achtergrond, door terug te blikken op de periode van de start van het eerste verpakkingenconvenant in 1991 tot nu. Zo wordt er toch nog positief afgesloten op grond van de resultaten die tot 1998 werden behaald met het eerste convenant. Het falen onder staatssecretaris Van Geel wordt daarmee gemaskeerd.

De Commissie zet echter nog wel een kritische kanttekening: ‘Nog steeds belanden de meeste [RN: nagenoeg alle] plastic flessen en flacons in het restafval, terwijl in het eerste convenant al was afgesproken om 50% waarvan te recyclen.’ Dat blijkt Van Geel echter niet te hinderen om op dezelfde weg door te gaan met zijn – falend – afvalbeleid. Voor de inmiddels wettelijk verplichte inzameling van 55% van de kleine kunststof flesjes is door hem per brief van 21 september 2006 een ontheffing verleend aan zijn vroegere convenantpartners.